Στη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Κίνας, η οποία πλέον μετρά δύο δεκαετίες, αναφέρθηκε ο Κώστας Καραμανλής από την Ξάνθη, στο επίσημο δείπνο της ΣΕΚΕ και φορέων της περιοχής προς τιμήν του πρέσβη της Κίνας, Fang Qiu. Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε την πορεία των διμερών σχέσεων, δίνοντας έμφαση στον ρόλο του Πειραιά, της Cosco και της ναυτιλίας, αλλά και στις νέες δυνατότητες που ανοίγονται στον αγροτοδιατροφικό τομέα της Θράκης.
Ο Κώστας Καραμανλής υπενθύμισε ότι όταν έγιναν τα πρώτα βήματα, το 2004, η προσέγγιση Ελλάδας – Κίνας έμοιαζε «σαν κάτι ανεδαφικό», λόγω των μεγάλων διαφορών σε μέγεθος, γεωγραφική απόσταση και γεωπολιτική ένταξη. Ωστόσο, όπως είπε, υπήρξε ένα κοινό σημείο: «η κάθε χώρα, από την πλευρά του δικού της στρατηγικού οράματος, είδε την Ελλάδα ως κόμβο ανάπτυξης και συνεργασίας στην περιοχή».
Ο ίδιος περιέγραψε τη λογική της τότε εξωτερικής πολιτικής ως μια πολυδιάστατη στρατηγική, με στόχο να καταστεί η Ελλάδα κόμβος διεθνούς εμβέλειας. Η οικονομική διπλωματία, η ναυτιλία, το εμπόριο και ο τουρισμός αποτέλεσαν τους βασικούς άξονες αυτής της προσέγγισης, με την Κίνα να αναζητά εκείνη την περίοδο την καταλληλότερη πύλη εισόδου προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
Η Cosco και η αλλαγή του Πειραιά
Κεντρική θέση στην ομιλία είχε η επένδυση της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά. Ο Κώστας Καραμανλής τόνισε ότι η συμφωνία δεν έμεινε στα λόγια, καθώς το 2008, κατά την επίσκεψη του Προέδρου Hu Jintao στην Ελλάδα, υπογράφηκε η συμφωνία για την ανάληψη από την Cosco της λειτουργίας και διαχείρισης δύο τερματικών σταθμών εμπορευματοκιβωτίων. Όπως ανέφερε, «η επένδυση ήταν τότε μία από τις μεγαλύτερες που είχαν γίνει ποτέ στην Ελλάδα».
Σήμερα, ο Πειραιάς βρίσκεται μεταξύ των πέντε πρώτων λιμανιών της Ευρώπης και αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου. Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η επένδυση δημιούργησε χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενίσχυσε την οικονομική δραστηριότητα γύρω από το λιμάνι και εξελίχθηκε σε σταθερή πηγή εσόδων για το Δημόσιο, άμεσα και έμμεσα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ύψος των επενδύσεων της Cosco, οι οποίες πλέον ξεπερνούν τα 600 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, θέλησε να απαντήσει σε όσους αμφισβητούν την επιλογή εκείνης της περιόδου, λέγοντας ότι «την περίοδο εκείνη, κανείς άλλος σοβαρός διεθνής παράγοντας δεν είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το λιμάνι του Πειραιά». Πρόσθεσε μάλιστα ότι η σημερινή κινητικότητα γύρω από ανταγωνιστικές λιμενικές υποδομές επιβεβαιώνει την επιτυχία εκείνης της πολιτικής απόφασης.
Ναυτιλία, εμπόριο και ελληνόκτητα πλοία
Ο Κώστας Καραμανλής στάθηκε ιδιαίτερα στον ναυτιλιακό χαρακτήρα της ελληνοκινεζικής συνεργασίας. Όπως είπε, το 2006, κατά την επίσκεψή του στην Κίνα, υπογράφηκε η Ολοκληρωμένη Στρατηγική Εταιρική Σχέση, με βασική παράμετρο τη συνεργασία στους λιμένες και στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Ο στόχος ήταν σαφής: να γίνει η Ελλάδα κύρια πύλη εισόδου κινεζικών προϊόντων προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ότι την εποχή εκείνη πάνω από το 60% των κινεζικών εισαγωγών και περίπου οι μισές εξαγωγές μεταφέρονταν με ελληνόκτητα πλοία. Παράλληλα, περισσότερα από 400 ελληνόκτητα πλοία κατασκευάστηκαν στην Κίνα μέσα σε διάστημα 10 έως 15 ετών, καθιστώντας τους Έλληνες εφοπλιστές από τους σημαντικότερους πελάτες των κινεζικών ναυπηγείων.
Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε επίσης με θετικό τρόπο για την κινεζική πλευρά, σημειώνοντας ότι τον εντυπωσίασαν «το πρακτικό μυαλό τους, η ταχύτητα στην προώθηση ζητημάτων και την απεμπλοκή προβλημάτων και ο σταθερός προσανατολισμός στο αποτέλεσμα». Κατά τον ίδιο, αυτά τα χαρακτηριστικά εξηγούν σε μεγάλο βαθμό την πρόοδο της Κίνας.
Νέες προοπτικές για Θράκη και αγροδιατροφή
Πέρα από τον Πειραιά και τη ναυτιλία, ο Κώστας Καραμανλής έδωσε έμφαση στις νέες προοπτικές συνεργασίας, ειδικά στον αγροτοδιατροφικό τομέα. Η επίσκεψη του Κινέζου πρέσβη στη Θράκη, όπως ανέφερε, μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια νέα διάσταση στις σχέσεις των δύο χωρών, με επίκεντρο προϊόντα ποιότητας και τις παραγωγικές δυνατότητες της περιοχής.
Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι Ελλάδα και Κίνα, παρά το γεγονός ότι ανήκουν σε διαφορετικούς γεωπολιτικούς σχηματισμούς, έχουν «κοινές ανησυχίες, αλλά και κοινά συμφέροντα». Αναφέρθηκε επίσης στη σταθερή στήριξη της Κίνας στην κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και στη θέση της Ελλάδας υπέρ της αρχής της μίας Κίνας.
Στη συνέχεια ανέδειξε τις δυνατότητες που υπάρχουν πέρα από τη ναυτιλία: επενδύσεις, αγροδιατροφικά προϊόντα, τουρισμός με προσαρμογή υπηρεσιών σε Κινέζους επισκέπτες, πολιτισμός, εκπαίδευση και πανεπιστημιακές ανταλλαγές. Κλείνοντας αυτή την αναφορά, στάθηκε σε έναν παράγοντα που, όπως είπε, δεν είναι μετρήσιμος αλλά παραμένει σημαντικός: «ένας αμοιβαίος σεβασμός, ο οποίος πηγάζει και από τις πανάρχαιες καταβολές των πολιτισμών μας».